حس باران در نگاه ساده ات

شوق رفتن در مسير جاده ات

مبدا مشهد، مقصد من كاظمين

نقشه ي راهم گل سجاده ات

دلگير تر از سينه‌ي تنگم قفسي نيست

در خانه‌ي تنهايي من همنفسي نيست

تنهاتر از اين بي‌كس دلمرده كسي نيست

من يكسره فريادم و فريادرسي نيست

در حسرت آغاز بهار است كويرم

اینجا هنوز قحطی سلطان و صاحب است

در کوچه های غربت ما، عشق غایب است

گویند که یک شب است شب آرزو ولی

هر شب بدون مهدی زهرا، "رغائب" است

ای یار ز دیده گشته غایب برگرد

ای هجر تو اعظم مصائب برگرد

امش ز خدا فقط تو را می خواهم

ای آرزوی شب رغائب برگرد

اللهم عجل لولیک الفرج

لیله الرغائب شب آرزوها شبی که آسمانش پر از برق ستارگان است.

در آن شب هر دعایی ستاره ای خواهد شد و در پهنای آسمان خواهد نشست.

بیا ستاره های هم را نظاره کنیم و بر هر کدام آمین بگوئیم.

چه خوش باشد که بعد از انتظاری

به امیدی رسد امیدواری

چه شیرین است روز وصل یاران

پس از عمری فراغ و انتظاری

انشا الله . . .

بیا دعا کنیم برای آن کودکی که در آن سوی پهناور زمین

امشب را گرسنه خواهد خوابید.

و برای آن بیماری که فردایش را کسی امیدوار نیست.

بیا از خدا بخواهیم رنج های آدمی را بکاهد و آرامش او را بیافزاید

امشب ؛ از هر کجای این دنیای بزرگ که در بزنی

صاحبخانه برای استقبال می آید

با طبقی از آرزوهایی کــه می خواهی

پس از بزرگ ، چیزهای کوچک نخواهیم . . .

ایستاده ام برای دیدن شاخه های الماس آرزوهایت

سبدی که خدا امشب به تو هدیه می دهد

مرا هم به خدایت نشان بده . . .

تنها، غریب، بی کس و بی آشیان شدی

تبعیدی مجاور یک پادگان شدی

طوفان غم شکوه بهار تو را گرفت

بیهوده نیست این همه رنگ خزان شدی

آقا ... مدینه ، سامره فرقی نمیکند

وقتی شبیه مادر خود قد کمان شدی